5 veelgemaakte fouten bij sensorisch spel (en hoe het anders kan)

mei 5, 2025

Sensorisch spel hoeft niet ingewikkeld te zijn. Het draait om voelen, luisteren, ruiken en bewegen. Toch zie je in de praktijk dat goedbedoelde initiatieven hun doel soms voorbijschieten. Te veel, te snel, te gestimuleerd. Niet elk idee of materiaal sluit aan bij wat een welpje op dat moment nodig heeft.Dat is niet erg, het is zoeken. Maar een paar aandachtspunten kunnen helpen om sensorisch spel eenvoudiger, rustiger en passender te maken.

Denken dat het om materiaal draait

Sensorisch spel wordt vaak geassocieerd met spullen. Rijst, schuim, gelparels, gekleurde pasta,… . Maar een welpje heeft geen overvloed nodig, wel echte ervaring. Voelen aan gras onder de voeten, regen op het gezicht of een doek over de huid zijn zintuiglijke prikkels die vaak veel meer doen dan een volle speelbak.

Denken dat één zintuig tegelijk genoeg is

Sensorisch spel draait net om het samenwerken van zintuigen. Een geur ruiken terwijl je iets voelt, luisteren naar een geluid terwijl je beweegt, dat ondersteunt juist de sensorische integratie. Wat wel te veel kan zijn, is een overdaad aan materialen tegelijk aanbieden. Een tafel vol bakjes, kleuren, structuren en opdrachten zorgt niet per se voor meer beleving. Integendeel, het kan overweldigen. Beter is het om een paar zintuigen tegelijk te prikkelen, met voldoende ruimte om te verkennen. Rust in de opzet brengt diepgang in de ervaring.

Spel te veel sturen

Sensorisch spel is geen opdracht. Het hoeft niets op te leveren. Maar soms grijpen we snel in met suggesties of uitleg. “Voel hier eens aan.”, “Ruik dat eens.”, “Tel eens tot 5.”, “Maak een toren.”, … Daarmee duwen we het spel in een richting die misschien niet klopt voor het welpje. Volgen in plaats van sturen vraagt geduld, maar opent vaak veel meer.

Te snel willen wisselen

Een welpje dat net opgaat in het voelen van water, hoeft niet direct door naar een geurenspel of kleiwerk. In zintuiglijk spel zit veel waarde in herhaling en traagheid. Iets blijven doen, blijven voelen, blijven ervaren. Juist daarin ontstaat regulatie en rust.

Sensorisch spel beperken tot binnen

Sensorisch spel hoeft niet binnen plaats te vinden. Buiten ligt een wereld aan prikkels die vanzelf uitnodigen tot ervaren. Wind, zand, bladeren, regen, zon op de huid. Door het lichaam in de ruimte/wereld te brengen, ontstaan er zintuiglijke ervaringen die je niet hoeft te plannen of aan te bieden, ze zijn er al.

We willen maar zeggen dat…

Sensorisch spel vraagt niet om veel spullen of grootse plannen. Het vraagt om vertragen, kijken en ruimte geven. Door minder te doen en meer te volgen, wordt spel weer iets van je welpje zelf. Juist dan krijgt het zijn waarde.

Dit vind je misschien ook interessant …

Wat reuk met herinneringen doet

Wat reuk met herinneringen doet

Waarom ruiken méér doet dan je denkt en waarom het een plek verdient in je werking met kinderen Je kent het vast: je loopt een ruimte binnen, ruikt iets en boem. Je bent weer vijf jaar oud, op bezoek bij je grootouders. Of je staat ineens terug in...

Lees meer
Sensory play en emotieregulatie

Sensory play en emotieregulatie

Een welpje dat zich boos maakt omdat de sokken ‘niet goed zitten’. Een welpje dat zich terugtrekt in zichzelf wanneer het te druk wordt. Of eentje dat ontploft bij het minste dat anders loopt dan verwacht. Emoties zijn geen probleem. Ze horen...

Lees meer